Het Medisch Centrum Haaglanden is in 1998 ontstaan door de fusie van ziekenhuis St. Antoniushove in Leidschendam en het Westeinde Ziekenhuis in de binnenstad van Den Haag.

MCH Westeinde In 1873 stichtte pater Marijnen aan het Westeinde in Den Haag het katholieke ziekenhuis Joannes de Deo. Marijnen vond dat de Haagse ziekenhuizen in die tijd te weinig aandacht hadden voor de geestelijk welzijn van de patiënten.

Hij benaderde tal van Haagse notabelen om geld in te zamelen om een katholiek ziekenhuis te stichten. Uiteindelijk vond hij notaris Schiefbaan bereid om een pand te kopen aan het Westeinde, dat als ziekenhuis werd ingericht.
In 1969 veranderde de naam van het ziekenhuis in Westeinde Ziekenhuis, omdat het in de volksmond steeds meer onder die naam bekend stond.

In 1979 nam het ziekenhuis zijn intrek in een compleet nieuw gebouw, gevestigd op de hoek van het Westeinde en de Lijnbaan in Den Haag.

MCH Antoniushove Pastor Van Stee, de latere mgr. Van Stee, nam in 1913 het initiatief om een pension te stichten voor welgestelde ouden van dagen.

Dat pension, dat de naam St. Antoniushove kreeg, opende zijn deuren aan het Oosteinde in Voorburg, ter hoogte van de Wijkerbrug aan de Vliet. In het pension werd ook een ziekenzaal opgenomen waar bewoners uit de omgeving terecht konden.

De ziekenzaal werd steeds belangrijker en omvangrijker en overvleugelde op den duur het pension helemaal: de laatste pensionbewoner verdween in de jaren vijftig uit St. Antoniushove. In 1973 verhuisde St. Antoniushove naar Leidschendam, waar op een braak liggend stuk grond een nieuw ziekenhuis was gebouwd.

Op 1 januari 1998 is het MCH van start gegaan. De belangrijkste reden voor de fusie was dat beide ziekenhuizen behoefte hadden aan een groter marktaandeel.

Het MCH Hoe groter de bevolkingsgroep, hoe meer functies een ziekenhuis kan uitoefenen. Daarnaast biedt een grotere schaalgrootte ook de mogelijkheden van efficiënter werken.